TELE-FONIKA Kable S.A.
CPR

CPR

Nowe regulacje dotyczące oznakowania CE wyrobów budowlanych zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z 9 marca 2011 roku, wprowadzają szereg zmian zarówno w zakresie zasad i procedur oznakowania CE wyrobów budowlanych, jak i obowiązków podmiotów gospodarczych. TELE-FONIKA Kable jako producent kabli i przewodów stosowanych m.in. w budownictwie, koncentruje swoje działania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego kabli i przewodów zgodnie z Dyrektywą CPR.

Rozporządzenie nr 305/2011 (CPR) obejmuje wszystkie wyroby budowlane przeznaczone do trwałego zainstalowania – wliczając w to kable i przewody – w obiektach budowlanych, takich jak: budynki cywilne, budynki użyteczności publicznej, oraz budowle inżynierskie. Dyrektywa klasyfikuje podstawowe wymagania, tj.:

  • Nośność i stateczność
  • Bezpieczeństwo pożarowe
  • Higiena, zdrowie i środowisko
  • Bezpieczeństwo użytkowania
  • Ochrona przed hałasem
  • Oszczędność energii i izolacja cieplna

Wymagania ogólne w zakresie wymagań formalnych, deklaracji właściwości użytkowych oraz metod weryfikacji odporności na ogień kabli i przewodów zapisano w normie EN 50575:2014. Szczegółowe wymagania znajdują się w normach powiązanych, tj.:

1. EN 13501-6: Klasyfikacja kabli i przewodów w zakresie reakcji na ogień. Norma określa zakres i metodykę badań niezbędnych do oceny własności użytkowych kabli, pozwalającą na sklasyfikowanie kabli.

2. CLC/TS 50576: Zawiera metodykę wyznaczania grupy kabli o podobnej konstrukcji, pozwalającą na wytypowanie reprezentantów (EXAP) do przeprowadzenia badań i wyznaczenie klasy reakcji na ogień dla tej grupy.

Komisja Europejska zdecydowała się przesunąć datę wdrożenia normy EN 50575 z 1 grudnia 2015 na 10 czerwca 2016 roku. Okres przejściowy potrwa jeden rok i rozpocznie się 1 lipca 2016, a zakończy – 1 lipca 2017 roku.

Konsekwencją wdrożenia tej dyrektywy jest obowiązek ciążący na producentach kabli wystawienia deklaracji właściwości użytkowych (z ang. DoP – Declaration of Performance) oraz znakowania wyrobów przeznaczonych do budowli znakiem CE wg wymagań z wyżej wymienionego rozporządzenia (305/2011).

W praktyce TELE-FONIKA Kable przed wystawieniem DoP zobowiązana jest do przebadania i sklasyfikowania produkowanych kabli wg normy EN 13501-6.

 

W zależności od klasy reakcji na ogień, zastosowanie będą miały różne procedury postępowania:

System 4 - klasyfikacja do klasy Fca dokonywana przez producenta polegająca na stwierdzeniu, że kable nie spełniają żadnej innej klasy reakcji na ogień.

System 3 - Klasyfikacja do klasy Eca i Dca dokonywana przez producenta na podstawie badań przeprowadzonych przez notyfikowane laboratorium.

System 1+ - Klasyfikacja do klasy B1, B2 i Cca dokonywana przez notyfikowaną jednostkę certyfikującą poprzez badanie kabli oraz audyty procesu produkcyjnego i zakładowej kontroli produkcji.

Procedura wystawiania DoP dla klas wyższych będzie możliwa po spełnieniu następujących warunków:

1. Ogłoszenia w dzienniku urzędowym normy EN 50575 co nastąpiło 10.06.2016

2. Ogłoszenie normy pozwoli jednostkom certyfikującym starać się o notyfikację dla tej normy

3. Po uzyskaniu notyfikacji, jednostki certyfikujące będą mogły przystąpić do procesu wydawania certyfikatów polegającym na:

 

  • Przeprowadzeniu badań w zakresie reakcji kabli na ogień
  • Przeprowadzenia audytów procesów produkcyjnych i zakładowej kontroli produkcji
  • Wydaniu certyfikatu.

DoP będą mogły być wystawiane po spełnieniu warunków formalnych przez jednostki certyfikujące oraz po przebadaniu kabli, czyli w pierwszej kolejności dostępne będą dla klas Fca, Eca, Dca czyli tych dla których wymagana jest notyfikacja laboratorium. Następnie pojawią się DoP dla klas Cca, B2 i B1 dla których wymagana jest notyfikacja jednostki certyfikującej oraz audyt producenta.

TELE-FONIKA Kable bardzo poważnie zaangażowana jest w proces dostosowania się do Rozporządzenia Unii Europejskiej 305/2011 poprzez:

1. Poprzez doposażenie  Laboratorium Prób Ogniowych w unikalną aparaturę kontrolno-pomiarową w zakładzie Kraków
2. Prowadzeniu szeregu badań kabli wewnętrznych i zewnętrznych mające na celu kompleksowe przygotowanie portfolio TFK do nowych wymagań.
3. Ścisłej współpracy z wiodącymi jednostkami certyfikującymi w tym zakresie w całej Europie.

FAQ

Dyrektywa 305/2011 nazywana w skrócie CPR (z ang. Construction Products Regulation) to nowe rozporządzenie Unii Europejskiej dotyczące wyrobów budowlanych. Klasyfikuje ono wyroby budowlane, a także precyzuje przepisy dotyczące metod ich testowania. Oficjalnie weszło w życie 01 lipca 2013, natomiast w odniesieniu do bezpieczeństwa pożarowego dla kabli i przewodów dyrektywa opiera się na zharmonizowanej normie europejskiej EN 50575:2014, której data wdrożenia została ustalona na 01.07.2016.

Zgodnie z rozporządzeniem KE za wyrób objęty dyrektywą CPR uznaje się „każdy produkt lub zestaw, który jest wytwarzany i wprowadzany do obrotu w celu wbudowania go na stałe w obiekty budowlane lub ich części, których wykonanie ma wpływ na jakość prac budowlanych w odniesieniu do wymagań podstawowych obiektów budowlanych”. Do wyrobów budowlanych należy zgodnie z definicją zakwalifikować wszystkie kable i przewody, które zostały opracowane pod kątem zamontowania na stałe w budynkach. Na stałe tzn. w przeciwieństwie do instalacji, które w sposób zamierzony zostały zainstalowane czasowo.

Najważniejszym terminem dla producentów kabli oraz ich odbiorców jest data wdrożenia normy EN 50575:2014, która weszła w życie z dniem 10.06.2016. Od tego momentu rozpoczyna się roczny okres przejściowy, który zakończy się z dniem 01.07.2017. W tym czasie producenci mają czas na dostosowanie się do nowych wymagań oraz opracowanie i udostępnienie Deklaracji Zgodności Użytkowych, a także oznakowanie wyrobów objętych normą znakiem CE.
Po 01.07.2017 zarówno DWU jak i znakowanie CE będzie obligatoryjne. Dla Użytkowników, Dystrybutorów, Projektantów i Inżynierów czas przejściowy wiąże się z zapoznaniem się z treścią rozporządzenia i dostosowanie się do jego wymogów w kwestii doboru odpowiednich kabli.  

Deklaracja Właściwości Użytkowych (z ang. DoP: Declaration of Performance) jest dokumentem wydawanym dla wyrobów objętych zharmonizowaną normą europejską lub zgodnych z wydaną dla nich Europejską Oceną Techniczną. Kopia takiej deklaracji ma być przekazywana razem z wyrobem w formie elektronicznej lub papierowej (na żądanie). Tym samym dla wyrobów objętych dyrektywą 305/2011 Deklaracja Własności Użytkowych (DWU) zastępuje Deklarację Zgodności (DZ).

Od 01 lipca 2016 jednostki certyfikujące mogą ubiegać się o notyfikację. Po jej otrzymaniu będą one mogły wydawać certyfikaty producentom, którzy przeprowadzili badania w zakresie reakcji kabli na ogień, audytów procesów produkcyjnych i zakładowej kontroli produkcji. DWU (DoP) będą zatem wydawane Klientom wyłącznie po otrzymaniu certyfikatów.

Deklaracja Właściwości Użytkowych jak i dokumentacja techniczna muszą być przechowywane przez Producenta przez okres 10 lat.

Znak CE będzie umieszony na etykietach wyrobów, dla których Producent sporządził Deklarację Właściwości Użytkowych (DoP). Warunkiem oznakowania wyrobu znakiem CE jest pozytywny wynik procedury zgodności. Oznakowanie wyrobu znakiem CE stanowi potwierdzenie zaszeregowania wyrobu do odpowiedniej uzyskanej euroklasy. Tym samym użytkownik ma pewność, że zostały spełnione i udokumentowanie wysokie kryteria w zakresie ochrony przeciwpożarowej i euroklasy są łatwo rozpoznawalne.

Na podstawie własności palnych kable sprawdza się zgodnie z opracowanymi normami na badania i przyporządkowuje się do euroklas. Obecna dyrektywa CPR definiuje podział na siedem klas i są to odpowiednio: Aca, B1ca, B2ca, Cca, Dca, Eca, Fca, przy czym klasa Aca  to klasa „kable niepalne”, a w klasie F dokonano zaszeregowania „nie spełnia wymogów klasy E”. Pod kątem własności nierozprzestrzeniania ognia oraz ograniczenia uwalnianych podczas palenia gazów szczególne zastosowanie mają kable bezhalogenowe  o ograniczonej emisji dymów i nie wydzielaniu korozyjnych produktów spalania. Kable tego typu dzięki swym właściwościom umożliwiają sprawną ewakuację  w przypadku pożaru oraz nie działają niszczącą na sprzęt elektroniczny zainstalowany w objętym pożarem budynku. W niższych klasach dopuszcza się tradycyjne materiały kablowe w tym PVC.

Dotychczas stosowane klasyfikacje obejmowały wyłącznie testy na rozprzestrzenianie się ognia. CPR wprowadza obowiązek badania kabli pod względem 5 parametrów tj: rozprzestrzenienia się ognia, wydzielania ciepła, wydzielania dymu (gęstość dymu), wydzielania korozyjnych gazów oraz płonących kropli.

CPR określa, iż dla produktów objętych rozporządzeniem Wytwórcą jest bezpośredni Producent lub Importer jeśli produkcja jest prowadzona poza UE. W obowiązku Wytwórcy jest wystawienie DWU (DoP), oznakowanie CE  oraz ew. dostarczenie niezbędnej dokumentacji przeprowadzonych badań. Producent określa także jakie dodatkowe informacje powinny towarzyszyć wyrobowi np.: informacja o substancjach niebezpiecznych podlegających rejestracji wg REACH, instrukcja obsługi itd. W gestii projektantów, architektów, wykonawców oraz lokalnych organów władzy spoczywa natomiast odpowiedzialność za zapewnienie, iż właściwości danego wyrobu są odpowiednie do określonego zastosowania.

Mimo ujednoliconych metod badań i klasyfikacji dla całej UE, rodzaj zastosowania pozostaje w gestii krajowych regulacji i standardów. Każdy kraj Unii może określić własne metody podziału wg krajowego rozporządzenia lub innych klasyfikacji, aczkolwiek nie jest to wymogiem. W chwili wejścia w życie dyrektywy CPR w Polsce podział kabli ze względu na zastosowanie nie był jeszcze opublikowany. W momencie pojawienia się takiej informacji będzie ona dostępna na naszej stronie.

Tak, ale wyłącznie dla wyrobów nie objętych zakresem dyrektywy CPR.